Je gezicht is een hologram

Je gezicht is een hologram. Toen ik dit voor het eerst hoorde tijdens mijn Master Facereading opleiding, snapte ik niet zo goed wat ermee bedoeld werd. Maar hoe verder ik in de opleiding kwam, hoe duidelijker het voor me werd.

Iedereen kent denk ik wel dat moment dat iemand tegen je zegt: "jij ziet er moe uit", of "goh, je straalt", of dat je aan iemand ziet dat hij of zij een zwaar leven heeft. En dat is eigenlijk al precies waar het over gaat.

Emoties laten hun sporen na. In facereading wordt dit nog veel duidelijker en specifieker uitgelegd. Elk deel van je gezicht staat namelijk in verbinding met een orgaan, en elk orgaan met een element (water, hout, vuur, aarde of metaal), en elk element staat weer in verbinding met een emotie.

Hoe zit dat dan met dat hologram? Blijf te lang hangen in een bepaalde emotie, en het gaat zich vanzelf weerspiegelen in je gezicht. Denk maar aan een paar termen als holle ogen (droge, donkere huid onder of om je ogen), een zuinig mondje (rimpels om je lippen), een slank bekkie (ingevallen wangen), een strakke kop (je huid staat strak gespannen en alle zachtheid is weg). Zo verandert je gezicht dus keer op keer. Dat kan letterlijk van uur tot uur, maar ook van dag tot dag, van maand tot maand. Ik weet zeker: als je twee foto's van jezelf naast elkaar legt, zie je verschil in je gezicht, ook al zit er maar een maand tussen. Kijk maar: deze twee foto's zijn gemaakt op 18 mei en 18 juni, precies een maand ertussen.

De kunst is dus eigenlijk om je emotie direct te herkennen, te voelen en los te laten. Dit is wat ik leerde van Lilian, mijn mentor, en zo ben ik emotie ook gaan benaderen. Op deze manier tekent je gezicht het minst, en dit is ook de manier om van heel veel rimpels af te komen (ik zal hier nog eens een blog over schrijven).

Zo had ik afgelopen week twee dames van rond de 60 in mijn studio. Beiden prachtige vrouwen, en toevallig allebei met markeringen in hun wangen. Er zaten, onafhankelijk van elkaar, twee vrolijke, optimistische vrouwen voor me. De een regelt het voor iedereen omdat ze nodig is, de ander heeft het helemaal voor elkaar met een eigen zaak. Ik vroeg aan allebei: wanneer maak je tijd voor jezelf? Je ontzegt jezelf te veel. Ik zie dat het energie kost wat je doet, en dat je te veel van je reserves aanspreekt. In beide gevallen zag ik even de twinkel uit de ogen verdwijnen. Er kwam een realisatie dat ze meer geven dan ze eigenlijk willen, omdat het van ze gevraagd wordt, en vrouwen zijn dan meestal degene die het gewoon doen.

Beide dames heb ik op het hart gedrukt om plezier op te zoeken, en zichzelf eens op de eerste plaats te zetten. En let op je wang 😉 want als die er "beter" uit gaat zien, dan ben je goed bezig.